[LF] Twist Around 2 - HBD (special)

posted on 01 Aug 2013 23:10 by katsukipri in fic

 

 

Panormal Story : Twist Around 2


Status :   Specail Chepter No.3 (cut)

Fandom: Bigbang [T.O.P x G-Dragon]

Author: Kat Jung

Copyreader : ~HaRuChUn~_1218 >///<

Genre: Yaoi, AU, Romantic Comedy

Rating:  PG-15+ ^^ 
  




Note : หายไปแต่งตอนพิเศษ 





 

  images.jpg

 

 

 

 

Twist Around 2




SPECAIL No.3 :  HAPPY BIRTH DAY TO YOU สุขสันต์วันเกิดนะพี่ชาย
 
 
 
 
ระหว่างหาสูตรทำเค้กวันเกิดจากในอินเตอร์เน็ต ใบหน้าของชเวจียงที่ดูอ่อนเยาว์จนเหมือนว่ายังเป็นเด็กนักเรียนมัธยมปลายทั้งๆที่ปีนี้ก็อายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์บรรลุนิติภาวะเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วก็ยิ้มไม่หุบ
 
สาเหตุก็เพราะวันนี้เป็นวันเกิดของพี่ชายสุดที่รักที่ควบตำแหน่งคนรักในเวลาเดียวกัน จียงจึงอยากจะทำอะไรเป็นพิเศษๆให้กับผู้เป็นที่รักคนนั้น แม้จะเคยลองถามแล้วว่าอยากได้อะไรในวันเกิดหรือเปล่า แต่พี่ชายก็บอกว่าไม่อยากได้อะไรทุกครั้ง ถึงอย่างนั้นเขาก็อยากจะทำอะไรสักอย่างให้อยู่ดี 
 
ตอนแรกก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าจะทำอะไรดี แต่พอลองทบทวนถึงสิ่งที่คนๆนั้นชอบ บทสรุปจึงมาตกลงที่การทำเค้กวันเกิดให้ เพราะทุกครั้งที่เขาทำอาหารให้ทาน พี่ชายจะทำสีหน้ามีความสุขเสมอ และแค่คิดถึงใบหน้าหล่อเหลาตอนกินเค้กที่เขาเป็นคนทำแล้วในใจก็ยิ่งเป็นสุข
 
 
ไหนนะ...อยู่ไหนนะ...
 
 
ขณะคิดไป มือก็กดเมาท์ดังคลิ๊กๆ
 
 
“อ๊ะ! เจอแล้ว!!”
 
 
ในที่สุดก็เจอสูตรเค้กที่ตั้งใจว่าจะทำจากเว็บซ์ที่รวบรวมสูตรทำขนมหวานต่างๆไว้มากมาย เขาเลือกปริ้นสูตรที่น่าจะทำง่ายที่สุด ดูว่ามีวัตถุดิบอะไรที่ต้องซื้อเพิ่มบ้าง
 
ความจริงมีสูตรที่เคยเล็งๆไว้จากเว็บไซด์อื่นแล้ว แต่ตอนนั้นเขาเจอโดยบังเอิญตอนอยู่ในคาบเรียนวิชาคอมพิวเตอร์เมื่ออาทิตย์ก่อน จึงไม่ได้บันทึกและทำบุ้คมาร์คไว้ ก็เลยต้องมานั่งหาใหม่อย่างช่วยไม่ได้ ดีที่เจอสูตรซึ่งมีขั้นตอนและวิธีการทำคล้ายๆกัน จียงถึงกับโล่งใจที่ไม่ต้องไปหาซื้อวัตถุดิบอะไรเพิ่มเติมจากที่ไปซื้อติดมือมาแบบเท่าที่จำได้พร้อมกับของสดที่ใช้ทำกับข้าวตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็น
 
ถ้าพูดถึงเค้กวันเกิด ใครๆก็คงจะนึกถึงเค้กพิมพ์กลมสีขาว แต่งหน้าด้วยครีมและเชอรรี่สีสด แต่เค้กที่จียงคิดจะทำวันนี้กลับเป็นเค้กช็อกโกเลตหน้านิ่ม (Chocolate Fudge Cake) เพราะพิจารณาจากความชอบของพี่ชายเป็นหลัก และแน่นอนว่ารวมถึงคงามชอบของคนทำอย่างเขาด้วย
 
    “เค้กนี่ต้องอร่อยแน่ๆเลย” เด็กหนุ่มเปรยกับตัวเองเบาๆ ขณะจ้องมองรูปเค้กช็อกโกแลตที่อยู่บนหน้ากระดาษในมือ 
 
    เนื้อเค้กช็อกโกแลตนุ่มๆกับหน้าครีมช็อคโกแลตนิ่มๆ ทานคู่กันแล้วละลายในปาก ประดับหน้าด้วยสตรอเบอร์รี่สดลูกโตๆของชอบของทั้งเขาและชายคนรัก ดูยังไงก็น่าอร่อยสุดๆ คิดแล้วปากบางก็หยักเป็นเส้นโค้งและไม่หุบยิ้มไปหลายนาที
 
    “ไข่ น้ำตาล แป้งเค้ก ผงฟู เบคกิ้งโซดา ผงโกโก้ นมข้นจืด ครีมออฟทาทา...” จียงไล่ชื่อส่วนผสมที่ต้องใช้ในการทำเนื้อเค้กตามสูตรแล้วหยิบขึ้นมาวางเรียงกันไว้บนโต๊ะในครัวทีละอย่าง
 
    “อืม...ครบละ” 
 
ว่าแล้วก็เริ่มทำเนื้อเค้ก โดยการร่อนแป้งเค้ก ผงฟู เบคกิ้งโซดาและผงโกโก้ ใส่น้ำตาลทรายและเกลือในแป้งที่ร่อนแล้ว คนให้เข้ากันด้วยช้อนแล้วพักไว้
 
    จียงทำตามรายละเอียดวิธีทำในสูตรที่ระบุไว้ตามขั้นตอนอย่างไม่รีบร้อน วันนี้เขามีเรียนแค่คาบเช้าตอน 8.00 – 10.00 น. จึงมีเวลาในการเตรียมข้าวของสำหรับจัดงานวันเกิดเล็กๆในครอบครัวค่อนข้างมาก แถมพอตอนเย็นแม่ใหญ่ที่ลงเวรเช้าตอนบ่ายสี่โมงก็บอกว่าจะมาช่วยทำอาหารค่ำด้วย เพราะฉะนั้นหน้าที่หลักสำคัญในวันนี้ของเขาก็มีแค่เค้กสุดพิเศษนี้เท่านั้น
 
    พูดถึงงานวันเกิดในวันนี้แล้วก็อดจะคิดย้อนกลับไปถึงงานวันเกิดของเขาเมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมาไม่ได้ แม้จะผ่านมาเกือบสามเดือนแล้ว แต่สำหรับจียงแล้วมันเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เอง
 
    นึกแล้วก็ทั้งขำทั้งมีความสุข เพราะวันนั้นพวกแม่ใหญ่กับพ่อใหญ่แอบจัดบ้านและเตรียมข้าวของต่างๆไว้เซอร์ไพร์สตอนที่เขามีเรียนและพี่ชายก็ต้องไปทำงาน พอตอนเย็นที่พี่ชายไปรับเขากลับมาบ้าน พวกเขาสองคนพี่น้องก็ต้องอึ้งไปพร้อมๆกัน เมื่อเจองานเลี้ยงวันเกิดที่ไม่เหมือนวันเกิดเลยสักนิดเดียวแบบนั้น 
 
    เพราะถึงแม้จะมีเค้ก แต่มันก็เป็นชั้นๆจนเหมือนเค้กแต่งงานซะมากกว่าจะเป็นเค้กวันเกิด แถมพอกินข้าว เป่าเทียนตัดเค้กเสร็จ พ่อใหญ่กับแม่ใหญ่ก็จับมือเขากับพี่ชายเข้าไปในห้องนอนก่อนจะก็ให้พรกันอยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็ปล่อยพวกเขาทิ้งไว้ให้อยู่ด้วยกันในห้องที่มีกลีบกุหลาบโรยอยู่บนเตียงกันสองคน 
 
    ตอนแรกจียงก็งงๆอยู่เหมือนกัน เพราะการกระทำทั้งหมดนั้นอย่างกับพิธีส่งตัวบ่าวสาวเข้าห้องหอไม่มีผิด ยิ่งพี่ชายที่นั่งอยู่บนเตียงด้วยกันรั้งร่างเขาไปกอดแล้วบอกว่า ‘ในที่สุดจียงก็จะเป็นของพี่อย่างเป็นทางการสักที’ ก็ยิ่งทำให้เขามั่นใจว่าสัญญาที่เคยทำไว้กับผู้เป็นพ่อบุญธรรมนั้นได้สิ้นสุดและบรรลุผลแล้ว
 
    ระหว่างที่ทำเค้กไปก็นึกถึงเรื่องราวในคืนนั้นไป คืนที่เขาและพี่ชายกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน กลายเป็นของกันและกันทั้งร่างกายและจิตใจ เปลี่ยนจากสถานะคู่รักเป็นคู่ชีวิตอย่างแท้จริง และถึงแม้จะทำเค้กไปเขินอายเมื่อต้องนึกถึงประสบการณ์ครั้งแรกไป แต่แน่นอนว่าเขาตั้งใจทำอย่างเต็มที่ เพราะของที่ทำให้พี่ซึงฮยอนนั้น จียงไม่เคยคิดจะทำเล่นๆอยู่แล้ว
 
    “โอ๊ะ! สุกแล้ว”
 
    เตาอบส่งเสียงดังกิ๊ง บอกให้รู้ว่าเค้กสุกได้ที่แล้ว จียงก็เอาเนื้อเค้กที่อบไว้ออกมาจากเตาแล้วรอให้เย็น ระหว่างนั้นก็เตรียมส่วนผสมทำหน้าช็อกโกแลตนิ่มๆต่อไปตามขั้นตอน
 
    เมื่อเค้กเย็นแล้ว จียงก็เอาออกจากพิมพ์ก่อนจะตัดสไลด์แบ่งเนื้อเค้กออกเป็นสองชั้น เด็กหนุ่มใช้แผ่นพลาสติกใสมาพันรอบเค้กชั้นล่าง เสร็จแล้วจึงตักช็อกโกแลตหน้านิ่มที่ทำเสร็จแล้วใส่ลงไปข้างบน ไล่ฟองอากาศให้หมดจากนั้นก็ทิ้งไว้สักพักให้หน้านิ่มแข็งตัว พอหน้าช็อกโกแลตเริ่มตึงๆก็เอาเนื้อเค้กชั้นบนวางทับลงไป แล้วก็ตักช็อกโกแลตหน้านิ่มใส่ลงไปอีกครั้งเหมือนสักครู่นี้ รอให้หน้านิ่มเซ็ตตัวทั้งหมดก็เป็นอันเสร็จ
 
    “โอเค! ทีนี้ก็เหลือแต่แต่งหน้าเค้กละนะ” เด็กหนุ่มว่าอย่างนั้นก่อนจะลงมือแกะสตรอบอรี่สดออกมาล้างอย่างมีความสุข
 
 
 TOP3-2.png
 
 
“อฐิษฐานแล้วก็เป่าเทียนสิซึงฮยอน”
 
“อะ แม่ครับ ผมอายุยี่สิบเจ็ดนี่ไม่ใช่เด็กแล้วนะ จะให้มาอฐิษฐานขอพรอะไรครับเนี่ย” ซึงฮยอนกลอกตาอย่างอ่อนใจที่ป่านนี้แล้วมารดาก็ยังเห็นลูกชายตัวโตๆอย่างเขาเป็นเด็กอยู่วันยันค่ำ 
 
“เอาน่า อฐิษฐานแล้วก็เป่าไปซะเถอะ เค้กนี่จียงอุตส่าทำให้แกเชียวนะ”
 
ได้ยินพ่อว่าอย่างนั้น แถมพอหันไปหาคนที่ทำเค้กให้ ชายหนุ่มก็เจอกับประกายตาใสๆที่ทำเอาเขาต้องอ่อนใจ(ใจอ่อน)อีกรอบ
 
“ครับๆ จะอฐิษฐานแล้วนะครับ” ว่าแล้วซึงฮยอนก็หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะลืมตาขึ้นมาเป่าเทียนที่เป็นตัวเลข 2 กับ 8 ให้เปลวไฟดับลงในครั้งเดียว

ซึงฮยอนตัดแบ่งเค้กเป็นแปดชิ้นเท่าๆกัน ก่อนจะตักใส่จานแจกจ่ายไปให้สมาชิกในครอบครัวได้กินกันอย่างทั่วถึง

และทันทีที่เค้กคำแรกเข้าปาก ซึงฮยอนก็รู้สึกถึงความนุ่มลิ้นที่แทบละลายในทันที รสหวานขมกลมกล่อมพอดีทำให้เขาอดไม่ได้ต้องตักคำต่อไป
 
“เค้กรสชาติเป็นไงบ้างฮะ?” 
 
ได้ยินเสียงเล็กๆถาม ซึงฮยอนก็เงยหน้าขึ้นมาจากจานเค้ก เขายิ้มก่อนจะตอบ...
 
“อร่อยมาก”
 
“อร่อยสุดๆเลยลูก”
 
อะ...ความจริงซึงฮยอนพูดได้แค่นั้น ก่อนจะโดนคนเป็นพ่อเป็นแม่จงใจแย่งพูดไปจนหมด คิ้วเข้มขมวดฉับทันที ผู้ชายตัวโตอายุยี่สิบเจ็ดเกือบจะได้ออกอาการงอนเป็นเด็กอีกครั้ง โชคดีที่คนอายุน้อยที่สุดในบ้านความรู้สึกไว จึงหันมาถามเขาซ้ำอีกครั้งด้วยดวงตาเป็นประกายเต็มไปด้วยความคาดหวัง
 
“พี่ชายละฮะ อร่อยไหม?”
 
“อร่อยครับ จียงทำอะไรก็อร่อย” ซึงฮยอนตอบตามตรงโดยไม่ต้องคิดพลางมองใบหน้าน่ารักที่ระบายไปด้วยรอยยิ้มดีใจ และแค่นั้นความหงุดหงิดใจก็พลันหายไปในพริบตา 
 
“ใช่ไหมละ จียงทำอร่อยสมเป็นลูกสะใภ้แม่เลย”
 
พอได้ยินแม่แซวอย่างนั้น เจ้าตัวเล็กก็หน้าแดงก่ำ แดงพอๆ